Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
De versjes- en verhalentrein
Houd uw gezicht naar de zon, dan kunt u de schaduw niet zien. - Hellen Keller 1880-1968.
_
Home__Weblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


EVEN VOORSTELLEN..................... Carry W. Zijlstra-van Dijk (1936), moeder van zeven kinderen, schoonmama van schoonkinderen, trotse oma van kleinkinderen. Hobby's genealogie, lezen, versjes en verhalen schrijven. Woonplaats een klein dorp in Ned. Limburg. Versjes en verhalen © cwzvd. . . . . Nog verkrijgbare publicaties: Dagboek van een mormel, ISBNnr.978-90-484-0872-6; De kwibussen zijn in de stad, ISBNnr.978-94-910-8058-6; Bart en Maartje, ISBNnr.978-94-619-3725-4.



Mijn Profiel

Carry
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

CONTACT
27 april 2014 22:11

Het laatste verhaaltje van onz...
01 november 2013 11:18

KRAAMBEZOEK
09 oktober 2013 22:19

LEKKER PUH. . .
08 oktober 2013 18:04

GEDEELDE VREUGD. . .
07 oktober 2013 23:04




Fotoboeken


GEZINSFOTO'S ZIJLSTRA - VAN DIJK (29)
_
HALLOWEEN (3)
_

WIJ GEDENKEN (19)
_
VOOROUDERS, kwartierstaat kinderen Zijlstra-van Dijk. (18)
_

FAMILIETAK ZIJLSTRA (16)
_
FAMILIETAK VAN DIJK - OUWEHAND en gezin Huig van Dijk en Carolina Wilhelmina van Dijk-Baars (34)
_






Weblog Vrienden


Mo en zo
Van: Marianne

Vlindervrij
Van: vlinder49

Gooiland
Van: gooilander

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Webje van fey
Van: fey

Piekersels
Van: ChilaE

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Nettys weblog
Van: Netty9

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Janwillem32
Van: janwillem32

Limburg49
Van: Korenwolf49

Hannekes culinaria
Van: Maranneke

Lieve denkt hardop
Van: Vermontt




Gastenboek berichten

Carlien, daughter of Carry
26 september 2017 21:12
_
Dear Jackie Scott, Thank you for your message. It is nice to see that the weblog of our mother is still being read. Kind regards, Carlien

Jackie Scott
26 september 2017 20:23
_
Thanks for the lovely pages. I am a distant relation of yours through Marcus Levi who died as soldaat an de velde. My mother was from Nieuwe Pekela and all her ancestors were from Friesland and Groiningen Provinces. Half of me!

Sylvia van Didden
04 januari 2016 17:25
_
Ook dit weekend was u in mijn gedachten. Want ik zag dat het Anca gelukt is om bij het WK darts op Lakeside te spelen. Wat vertelde u hier vol trots op hoe goed ze was en het verdiende om sponsors te vinden omdat ze daar thuis hoorde. Wat zou u trots geweest zijn dat het haar gelukt is!!! En nu op naar de kwart finales!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Keesvi om 11:35
_
Keesvi Online

Door elvira om 11:33
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 11:32
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door nenne13 om 11:32
_
Nenne13 Online

Door elvira om 11:31
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door thephihe om 11:30
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door thephihe om 11:30
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Briesje om 11:29
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



VISVANGST


Piet Zijlstra met karper, 1970.

Onlangs las ik het: de paling wordt beschermd tegen overbevissing. Die mededeling bracht me weer de polsdikke palingen in herinnering die mijn man in de zeventiger jaren regelmatig mee naar huis bracht. Hij was een fervent visser. Niet alleen op paling, maar ook op snoek, forel en karper.


Vol overgave kon hij voor de karpers een verleidelijk aas klaarmaken: donker, grof roggebrood, vermengd met vanillesuiker, appelstroop en aardappel. Ook regenwormen, maden en ‘vers de vase’ schotelde hij de vissen voor. Voor de snoeken was er levend aas. Later, humaner, vervangen door namaakvisjes. Zoons en dochters visten regelmatig mee.

Nu is het niet meer mijn man die vis naar huis brengt, maar zijn het de zoons en kleinkinderen. Regelmatig liggen er forellen in de pan.

Geen karpers meer, die waren de specialiteit van mijn man. Ze varieerden van 70 tot 80 centimeter, met een rughoogte van ca. 25 centimeter en een gewicht van zevenenhalf tot negen kilo.

Geen visserslatijn zoals op de foto's te zien is.

Geen foto helaas van die middag dat mijn man ging vissen in een ‘zijarm' van de Bosbaan in Amsterdam. ‘Ga maar weer naar huis, vandaag vangt niemand iets', adviseerde een visser.
‘O, maar ik wel', zei mijn echtgenoot tot mijn schrik en wierp vol zelfvertrouwen zijn hengel uit. Hoongelach klonk op toen het aas van de haak viel. De juist langszwemmende grote karper zal echter niet geweten hebben wat hem overkwam, toen de haak zich in zijn rugvin boorde. Even later lag het 80 centimeter grote exemplaar in het leefnet bij te komen van de schrik. Ook de tweede worp had meteen resultaat, maar die karper kreeg zijn vrijheid terug. Nummer één was groot genoeg voor ons toen nog kleine gezin.

Ook is er geen foto van die dag op de camping ‘Het Hitje' in Posterholt. Een van de zoons ving een karper, en niet zo'n kleintje ook. Omdat mijn man die dag naar kantoor was, kwam een medekampeerder helpen. ‘Wat een mormel', zei hij vol ontzag. ‘Moet je die valse ogen zien', zei zijn kameraad. ‘Als we die er uitkrijgen, wegwezen', zei de eerste. ‘Waarom?' vroeg de zoon. 'Het is een vals kreng, hij zal je aanvallen.' Vals was de karper zeker. Toen hij even zijn kop boven het water uitstak, deden we onwillekeurig een stapje achteruit.
Veel strijd leverde het beest niet. We hadden allemaal het vermoeden dat hij met gekromde vinnen op de bodem stond, en zijn staart om een waterplant had geslagen. Hij was als een blok beton, geen beweging in te krijgen. Op zo nu en dan die opduikende kop na, met ogen die schenen te zeggen: zijn jullie daar nog steeds, sufferds? Uiteindelijk knipte de behulpzame kampeerder de visdraad door en herkreeg het ondier zijn vrijheid.

‘Visserslatijn', zei mijn man toen hij het verhaal 's avonds hoorde. ‘Valse ogen? Blok beton? Maak het een beetje.'
Zoals gezegd, er zijn geen foto's, maar het verhaal wordt nog meer dan eens in geuren en kleuren verteld.



Vader en zoons, 1970.


Ook de kleindochters vissen, Ayla en Enya, 2006.




Geplaatst op 18 juli 2012 13:58 en 1983 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gast  31 jul 2012 23:56
De vis eraf halen doen ze niet, maar als papa zegt dat hij rustig wil gaan vissen, willen ze mee. 'Rustig' wordt het dan niet, want die meiden kletsen heel wat af. Maar gezellig is het wel, een heus dochter(s)-vader aangelegenheid. Hahaha, en ik, ik dek rustig en gezellig de tafel, want vangen doen ze steeds met succes.
Groetjes Alice

Carry  
18 aug 2012 11:57
Catharina, wat dapper van je, vissen op zee!
Ik ging ook wel met mijn man mee, maar we bleven veilig bij een grote vijver. Zelf heb ik weleens op forel gevist. Mijn hobby is het echter niet.
Mama Alice heeft hierboven al een reactie gegeven over het losmaken van de vis. Rare bezigheid eigenlijk. Eerst wreed vangen met een haak en dan liefdevol verwijderen van het martelwerktuig.
(Bij het eten van de vis heb ik evenwel géén wroeging). Dag, Carry

_





_
Carry  
18 aug 2012 11:59
Alice, ja dat dacht ik wel dat de meisjes het niet zelf deden. De laatste forellen waren heerlijk. Ik heb trouwens je glazen schaal nog. Dag, mam.